10 Temmuz 2012 Salı

bazi anlar


hani bazi anlar vardir hayatta: sessiz sakin bir otobuste, sehirler arasi yolculuk yaparken, kulaklarini kanatircasina bir sesle en sevdigin muzik calar. o an mutlusundur, huzurlusundur. oyle ki, o duyguyu yasadigin dakiklar boyunca dunya uzerindeki hicbir varligin sana zarar veremecegini dusunursun. sonra muzik biter ve sen dunyaya yeniden gozlerini acarsin. cevrendeki insanlar dikkatini cekerler. her biri birbirinden ne kadar da farklidir. kimi genctir, kimi ise yasli; kimi sarisindir, kimi ise esmer; kiminin gozleri en mavi okyanuslari kiskandirir, kiminin gozleri dalindan yeni dusmus yesil zeytin gibi parlar, kiminin gozleri ise mehtapsiz bir geceye benzer. bazilarinin yuzunde bicak yarasi gibi derin kirisikliklar gorursun ve hikayelerini tahmin etmeye calisirsin. belki maddi acidan yuzu hic gulmemistir, belki ailesi vefasizdir, belki de sevdiklerini genc yasta kara topraga vermistir; bilemezsin. sonra telefonda konusan birine takilir gozun. yuz hatlarinin gerginligine sasirirsin. ofkenin, bir insani ne kadar cirkinlestirebilecegine sasarsin. caprazindaki bebegin neseli kahkahalariyla aydinlanir yuregin. sevimliligi karsinda dilin tutulur, cennet kokusuyla buyulenirsin. bir cocugum oldugunda ona benzesin dersin icinden. onun gibi baksin gozleri ve en az onun kadar hinzirca olsun gulucukleri. sonra bebegin buyudugu zamanlari hayal edersin. kocaman adam olmus, okumayi sokmus, annesine siirler/sarkilar soyluyor! bu hayaller bir anda bebegin annesinin aci oksurukleryle yarida kesilir ve icin ciz eder. acaba agir gecen bir grip midir, yoksa caresi olmayan bir hastalik midir diye dusunursun. kimse kimsenin oksuz ya da yetim kalmasini istemez pek tabii; ama aklina o masumun oksuz kalabilecegi ihtimali gelir, aci aci yutkunursun ve kacirirsin bakislarini.
bu kadar duygusalligin icinde zamani tam tutturamazsin ve tamamen yanlis bir anda yanindaki kizin burnunu karistiran parmagina sabitlenir bakislarin. iste o zaman, sanki sen bunu daha once hic yapmamissin gibi kinarsin onu; herkesten ve her seyden olabildigince tiksinirsin. iste bazen o anlardaki gibi tiksiniyorum hayattan.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder