3 Haziran 2011 Cuma

ortaya karışık

herkese tekrardan merhabalar efendim. bu aralar blogla ya da ne bileyim diger sitelerle pek isim olmuyor; malum, bu zamanlarda biz öğrenci milleti olarak popomuzu kaşıyacak zamanımız yok. 

günlerdir uykusuzum. sınavlar bittikten sonra kendimi şöyle yatağa atıp 3 (üç) gün uyumak istiyorum. yetmez bile ama olsun. prensipte tembel biri de değilim aslında ama bu sene dersler çok bir ağırlaştı gibi. yani, ben ki sınıfımızın ineği,  üniversite deyip geçmeyip işini sağlama alan, ilkokul çocuğu gibi derslerine günü gününe çalışan, ödevlerini aksatmadan yapan insanım ve bu kadar zorlanıyorum, bütün sene yatan sınıf arkadaşlarım ne yapıyorlar hiç bilmiyorum.

o değil de, şu havalar biraz daha iyi olsaydı süper olurdu. o kadar sıcak ki, saat başı duş alıyorum. bir de tam final zamanları.. ders mi çalışacaksın? yoksa sıcaktan mı bayılacaksın? insan karar veremiyor. en sonunda yemişim finalini de üniversitesini de deyip çekip gideceğim buralardan.

resmen  bir sene daha geçti ve ben yine nasıl geçtiğini anlayamadım. hayır, bazen düşününce çok üzülüyorum. koskoca bir sene geçiyor, hayatımdan bir yıl daha kaybediyorum ve nasıl geçtiğini anlayamıyorum. :/  arada sırada şuraya da iki satır karalamasam hiçbir şey hatırlamayacağım. 

aslında, aramızda kalsın, küçüklükten beri hep düzenli olarak günlük tutmak istemiştim; tuttum da! ama sevgili annemin günlüğümü okuduğunu idrak ettiğim gün bıraktım yazmayı. küçüktüm o zamanlar, aklıma ne eserse onu yazıyordum. (hı hı sanki şimdi çok farklı yazıyorum.) okulda arkadaşlarla yaptığımız sohbetlerden tut, gece rüyamda ne gördüğüme kadar. 

aslında olaya uyanma şeklim de çok saçma. eğer  bir şeyi koyduğun yerde bulamıyorsan, birileri ellemiş demektir. ama işte küçüktüm + çok unutkandım (ki hala çok unutkanım) + salaktım. günlüğümü annemlerin yatağının altında bulunca anlamıştım okunduğunu. 

düşün yani, sırf annem okuyor diye günlük tutmayı bırakmıştım. şimdi ise tuttuğum günlüğü evinde internet olan herkese açıyorum. hatta bir de böyle kendimden ufak tefek özel şeyler paylaşmak bazen beni rahatlatıyor, mutlu bile oluyorum! evet, manyaklaşıyorum mütemadiyen. 

siz beni bu halimle sevin. :/ 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder