27 Nisan 2011 Çarşamba

sacma salak, pek bi degisik..

merhaba! yine ben. uzun bir aradan sonra tekrar buralardayim. aslina bakarsaniz, ben bir blogum oldugunu bile unutmustum.
bu aralar cok ilginc seyler yasiyorum. normal hayatta yasadigim garipliklere artik alistigim icin, onlari saymiyorum bile. ruyalarimda bile huzurum kalmadi. mesela gecen aksam iki tane, en kalitelisinden, korku filmi izledim. bir ara bir video dikkatimi cekti, onu izledim.
normal bir insan, izledigi korku filmlerinin etkisiyle butun gece soguk terler doker ve kabuslardan kabus begenir, degil mi? evet, bence de oyle. ama ben ne yaptim? izledigim korku filmelerine nispet yaparcasina sabah 5e kadar bebekler gibi uyudum.(yine acayip acayip seyler gordum ama en azindan korkunc degildi.) 5ten sonra da izledigim komik videodaki adam kabusum oldu. cidden korktum ama, hatta oyle bir korkmak oyle bir korkmak ki, gozunu kirpmaya bile yanasmamak. afyonum patladiktan sonra da kendi halime saatlerce guldum tabi. yemin ediyorum su insanin akli pamuk ipligine bagli. resmen kafayi yicektim.
sagim solum cok acik yatiyorum
sanirim. ya da bu aralar biraz sikintiliyim, onlar ruyalarimi cok etkiliyor. bilemedim simdi.
tabii ki simdi dusununce stresten boyle seyler gormeme anlam verebiliyorum. 5 senelik universitenin 3 senesini okudum. surda kalmis kac senem... ve benim universiteyi degistirmem gerekebilir. gidecegim universite beni bastan baslaticak. pff.. hos burada mutlu degilim, gittigim yerde universiteye bastan baslasam bilr en azindan huzurum olacak. onun icin pek de bu ayrintiya takilmamaya calisiyorum. bu ay tamamen doluyum, vizeler basliyor. haziran basinda finallerim var, hic calisasim yok. okuldan izin alip erkenden eve gitme istegiyle dolup tasiyorum ama cooook zor.
cok uyuz oluyorum kendime! millette ne dertler var ama hala yuzleri guluyor, mutlular. neden hicbir zaman olaylarin iyi yonunu goremiyorum?

imza: mutsuz kiz.
not: bu yazi telefondan girilmistir. yazim hatalri icin ozur dilerim. optum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder