4 Aralık 2010 Cumartesi

Başkaları için yaşamak

Düşünüyorum da ben şu zamana kadar hiç kendim için yaşamamışım. Pişman da değilim aslında. Ailem için yaşadım ben. Ne yapmam gerektiğini  onlar söyledi ben sesimi çıkarmadan yerine getirdim. Mesela gittiğim liseyi, şuan gidiyor olduğum üniversiteyi hatta ve hatta okuduğum bölümü bile ben seçmedim. Ama dediğim gibi bana sundukları hayatı yaşamaktan hiç pişman olmadım. Sesimi çıkartmamış olmam ezikliğimden değildi zira sülalede açık sözlülüğümle tanınırım. Ama hepimiz insanız sonuçta yani ne biliyim bazen düşünmüyor değilim acaba kararları kendim vermek için kafa tutsaydım bizimkilere, şimdi olduğum yerden bir karış daha ileride olabilir miydim?
Kesinlikle olamazdım. Bana tecrübelerini aktardılar bende söyledikleri her şeyde kendime pay çıkardım. Hiç bir zaman tiye almadım, masal dinler gibi de dinlemedim, bir kulağımdan girip diğerinden de çıkmadı. Ağızlarından çıkan her bir kelime benim için hayatta +1 puan demekti.
En basitinden örneklemek gerekirse; annem her şeyin bir zamanı olduğunu söyler. Hiç kuşkusuz sizinkiler de söylüyordur. Ben de lisede koluma bir yakışıklı takıp gezmek istedim ya da ne biliyim çıkıp sevdiğim insanla zaman geçirmek, sabahlara kadar mesajlaşmaktan yorgun düşmek, sevmek, sevilmek.. böyle uzar bu. Ama ben hiç bir şeyin ya da hiç kimsenin derslerimi etkilemesine izin vermedim. Ailemi de hiç hayal kırıklığına uğratmadım mesela. Bana güvendikleri için hiç pişman etmedim.
Belki de bana çok güvendikleri için 4 - 5 sene önce taşındıkları zaman liseye başka bir şehirde devam etmek istemediğimi söylediğimde anlayışla karşıladırlar, bilemem. Şimdi bile çoğu insan 20 li yaşların sonuna ya da ekonomik bağımsızlığını kazanana kadar ailesiyle yaşarken.. 
Bu yazının amacı ne kimseye ders vermek ne de " işte ben böyle böyle yaptım ,çokta mutluyum " demek. Sadece tecrübe sahibi olan insanların sözlerini dinlemenin zaman kaybı olmayacağını vurgulamak istedim. Tabii ki hayat sizin hayatınız. Kim nasıl istiyorsa öyle yaşar banane ^_^






5 yorum:

  1. Hayatımla ilgili her kararı ben verdim. Pişman da değilim. Ama bunu "sen böyle yapmadın saçmaladın" manasında söylemiyorum. Düşünürsek belki de en güzelini sen yaptın. Kararlarımı kendim verdim ve sonuçlarına hep kendim katlandım çünkü. Çemkireceğim insan olmadı işler ters gittiğinde. En azından ters giden bişey olduğunda çemkirebileceğin insanlar oluşur :)) Merak ettim bölümün ne? ve de istanbulda mı yaşıyorsun? çok mu özel oldu :)

    YanıtlaSil
  2. şimdi dürüst olmak gerekirse ben bana sunulan hayatı çok sevmiştim =) tabii ki bir şeyler hoşuma gitmeseydi bende değiştirmek için bir hamle yapardım. bir şeyler ters gittiğinde de kimseye çemkirmedim ben ^_^ başa gelen çekilircilerdenim ^_^

    Rus Dili ve Edebiyatı bölümüm. Yurt dışında yaşıyorum =))

    YanıtlaSil
  3. başkaları için yaşadığın söylenemez o zaman.iyi bir dinleyicisin diyelim :) ben şunları merak ettim: dinlediklerin daha doğrusu sözüne güvendiklerin hep ailen midir? ya da bir şey yapmadan önce her zaman ilk olarak "acaba ailem ne der" diye düşündüğün olur mu ?

    YanıtlaSil
  4. ailemin her dediğini sorgulamadan yapan bir zombi izlenimi vermişim değil mi :D
    ama gerçekten öyle değil. bana söyledikleri her şeyi körü körüne yapan biri değilim aslında.
    hayır, sözüne güvendiklerim sadece ailem değil arkadaşlarıma da güvenirim ama gerek ailem gerek arkadaşlarımın söylediklerini sorgularım doğru olduğuna karar verirsem işleme koyarım. arkadaşlarıma güvenip yanlış yapmadım desem yalan olur ama ailemin söylediklerini yapmamla hiç bir şey kaybetmeyip daha çok kazandığım da bir gerçek ^_^

    " acaba ailem ne der??" diye düşünüyorum, evet. ama bunun sebebi hayatta ki en büyük korkumun onları herhangi bir olayda herhangi bir sebeple incitmek olmam :/

    YanıtlaSil
  5. anladım :)ben herkesin fikrine şüpheyle bakan biriyimdir.çünkü insanların, ailem de dahil ve arkadaşlarım da, beni pek iyi tanımadıklarını ve bunun da tamamen kendi hatam olduğunu bildiğimden, bana sunulan her türlü fikri duymamazlıktan geliyorum.yani ne küçümserim, siz bi şeyden anlamıyosunuz diye, ne de çok fazla önemserim.insanları dinlemek bana yaramaz.çünkü ben istemediğim hiç bir şeyi yapmam ve ne istediğim de tamamen bir arayışa dönüştüğünden kimseye akıl danışmaya cesaret edemiyorum.eğer, içinde her şey dengedeyse, senin durumun oldukça iyi görünüyor.ama bence kimseyi üzmemek için fazla korkma.her şeyi kontrol edemezsin ki.

    YanıtlaSil